22 YAŞINDAKİ GENCECİK BİR CANA DEĞİL,KOKUŞMUŞ TRANSFOBİNİZE VEDA ETMEK İSTERDİK!

Burcu, henüz 22 yaşında, (1998) hayatının baharında intihar ederek 19 Haziran’da aramızdan ayrıldı. İstanbul Üniversitesi’nde İngilizce öğretmenliği okuyordu. Çok muhafazakar bir ailesi vardı ve COVID-19 salgınıyla birlikte, Konya’ya ailesinin yanına dönmek zorunda kaldı. Konya’da yaşamayı sevmediğini ve ailesiyle cinsel kimliği temelinde sorunları olduğunu, arkadaşlarıyla daha öncesinde yaptığı paylaşımlarından biliyoruz.Burcu ailesinden destek görmediği gibi, ailesinin transfobik şiddetine maruz kalıyordu.(Psikolojik)

Yapılan farklı araştırmalara göre; kan bağına dayanan ailesi tarafından kabul edilmeyen transların intihar oranı %30-40’larda. Bu oran, diğer bütün herkes dışlasa bile, aileleri trans çocuklarını beyanları doğrultusunda destekleyince %5’ lere kadar düşüyor diyebiliriz. Bu oranlar çok daha fazla da olabilir çünkü gerçekleşen çoğu intihar vakasında, kişilerin trans olup olmadıkları kayıtlara geçmiyor.

Trans intiharlarında ailenin desteği çok önemli olmakla birlikte, transları zorbalığa karşı okullarda koruyacak nitelikli bir rehberlik hizmeti de hayati öneme sahip.Ayrıca okulun fiziksel olarak ve sunulan eğitimin içeriği olarak kapsayıcı olması  gerekiyor.

Burcu; intihar etmeden 9 gün önceki paylaşımında; Her 40 saniyede bir kişinin intihar girişiminde bulunduğuna dikkat çeken, yabancı kaynaklı bir intihar yardım hattını paylaşmış. Paylaşımın devamında kendi ifadesiyle; 

Maalesef Türkiye’de böyle bir hat yok” 😦

Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi bünyesinde, intihar vakalarını önlemek amacıyla 1995’te kurulan “Alo 182 Umut Işığı Hattı” 2007 yılında kapatılmış. Şuanda koskoca ülkede, Sağlık Bakanlığı bünyesinde böyle bir intihar yardım hattı yok. Üstelik COVID-19 gibi bir pandeminin yaratmış olduğu olağandışı hayat koşullarının zorluğunu da göz önünde bulundurursak, bu büyük bir eksiklik. Diyelim ki Sağlık Bakanlığı böyle bir hat oluşturdu, o hattın ne kadar trans kapsayıcı olacağı da temel bir sorun tabiki! Zira, transların hastanelerde yaşadığı ayrımcılık somut bir gerçek olarak halen karşımızda duruyor.

Burcu, Mayıs 2019’dan beri, 52 transın yer aldığı T-Talk WhatsApp Grubu’na üye bir arkadaşımızdı. O da diğer trans arkadaşlarımız gibi yalnız olmadığını hissetmek, yanlış görülüp dışlanmadığı bu grupta; ailenin, toplumun, devletin transfobik şiddetinin açtığı yaraları bir nebze de olsa sarmak, biraz gullüm yapıp neşelenmek için buradaydı. Farklı tarihlerde, depresyon, anksiyete gibi şikayetlerde bulunmuş, trans terapi grubuna ve LGBTİ+ terapist ağına yönlendirmiştik. Gruptan edindiği arkadaşlarının telkinlerine rağmen, onu kaybetmiş olmanın şokunu ve üzüntüsünü yaşıyoruz. Bazen bir göz temasında, bazen bir gülücükte, bazen bir cümlede, bazen gullümün orta yerinde ve bolca dertte buluşup, kıyısından kenarından bölüştüğümüz, konuştuğumuz ama ellerimizden sessizce kayıp giden bu hayata hep birlikte veda ediyoruz.

BURCU’YA VEDA EDİYORUZ

“Bir defa Trans Terapi Grubu’na gelmişsin.Ben yokmuşum o gün, toplantı bitiminde tokalaşmışız.Sonra WhatsAptan “Günaydın Hayat Abla” diye başlayan mesajını okudum.”Geberik”ti gruptaki nickin.Hatta grupta gullümünü bile yapmıştık.Bir zamanlar benim nickim de geberikti. Nickimin geberik olduğu yıllarda, evet ben de ne tesadüf ki depresyonun birinden çıkıp birine girdiğim yıllardı. Nazan Öncel’in Sokak Kızı Albüm’ünde bir şarkısının ismidir Geberik.Benim nickim bu şarkıdan geliyordu.Melankolik ruhumun parolasıydı benim Geberik’im.Bizi aynı nickte buluşturan neydi diye soruyorum şimdi, hem kendime hem de sana? Sana sarılabilseydim, yıllar önceki kendimin kalp atışlarını da duyacaktım. Sonra sen intihar etmeden önce gönderdiğin mailin, ölüm haberin sonrasında sana ait olduğunu anladığım an geliyor aklıma. O mailden nasıl uyanamadım, nasıl anlayamadım bir intihara dair izler taşıdığını, diye kendime çatıyorum. Belki diyorum bulsaydım numaranı, sana yazardım.Belki cevap yazardın bana. Belki anlardım çok kötü durumda olduğunu ve telefonda görüşüp bir şekilde seni bırakmazdım işte. Belki..Belki.. Üzgünüm. Sana yetişemediğim için affet. Ama hani twitterda yazmışsın ya; Türkiye’de bir intihar yardım hattı yok diye. Belki trans kapsayıcı, bir Trans Yaşam Hattı olsaydı arayacaktın ve aramızda olacaktın şimdi. Bir Trans Yaşam Hattı oluşturulması için elimden geleni yapacağım.Örgütlü olduğum Transİst’i bu amaç doğrultusunda harekete geçireceğim.Yolun ışık dolsun Burcu.Gittiğin yerde huzuru bulman ve bir gün sıkıca kucaklaşmak dileğiyle.Sevgiler. (Hayat)

“Burcu, hayatta tanıyabileceğiniz ve karşılaşabileceğiniz azınlıkta olan özel insanlardan biri idi. İnsanların yağmurlu günlerinde onlara hep gökkuşağı oldu. Şimdi ise gökkuşağının bir rengini kaybettik. Yaşadıkları,yaşadıklarımız,ve yaşıyor olduklarımız paylaşılmayı hak eder; Ve bir gün bir kişiye karanlık yolunda ışık olurlar. Hatıralar birer hazinedir, Burcu. Sen rengarenk bir ışıktın, şimdi o ışıkların arasında uyuyacaksın. ”Işık kalbinde, ve evin yolunu bulacaksın.” (Doğa Durmaz)

Burcu’yu sadece bir kez yüzyüze görmüştüm, o çok tatlıydı, çekingen, masum, kibar… Bugün o aramızdan ayrıldı maalesef çok acı, umarım gittiği yerde huzuru bulur ve mutlu olur, hoşçakal Burcu… (Ekin)

“Çok zor… Beraber güldüğümüz anlar oldu, TTalk’da. Yaşadığın zorlukların küçük bir kısmından haberdardım sadece. Kendini arada hissettiğin, ne kadın ne erkek normlarına uyduğun için çok izole bir halde olduğunu paylaştığın gün daha dün gibi… Hislerin normal ve hiçbir şeye uymak zorunda değilsin demeye çalışmıştım. Bilemedim, o bir yardım çağrısıymış ön göremedim… Keşke profesyonel bir destek almana yardım edebilseydim….Geçmiş zamanda hitap etmeye yüreğim el vermiyor. Sen çok güzel bir genç kadınsın Burcu, huzur içinde uyu, sonsuz uykunda gökkuşağı seninle hep, dilediğin bedende en güzel  gülümsemenle izliyorsun bizleri. 

Tercih ettiğin isimle seni anıyor olacağım. Sürecimi tamamlayarak seni ve senin gibi pek çok trans kardeşimi onurlandıracağım.

Trans yaşamlar değerlidir.” (Melvin Selim Atay)

Dünya bu kadar kötü bir yer olmasıydı Burcu hâlâ aramızda olacaktı. Bizler Burcu’yu affederiz ama Burcu umarım bu hayatı affetmez. Umarım hayat, birilerinin affetmesine gerek kalmadan, nefretten arınıp daha sevgi dolu bir yer olur. Tek temennim budur. Burcu her zaman bu düşünce içerisindeydi, hep beraber ayrı ayrı destek olmaya çalıştık fakat desteklerimiz yetersiz kaldı. Keşke yeterli kılınabilseydi. Başta Transist ve T-Talk olmak üzere tüm Trans camiasının başı sağolsun. Trans cinayetleri ve Trans intiharları politiktir. Bu düzene uymayalım, tüm Trans ve LGBTİ+lara sevgi dolu bir yaşam bırakalım. (Eren Durukan)

“Ben Anıl. Trans Terapi grubunda bulunduğumuz iyi yürekli kız Burcu için yazıyorum. Onu çok tanımazdım yeni gelmiştim gruba ama başka bir yönden bakacak olursak aslında ben onu iyi tanırdım. Nasıl biliyorsunuz, tüm translar olarak benzer yaşanmış tecrübelerimiz var…bazı translar pes ediyor dünyaya, topluma, yorumlara ve en acısı ailem dediklerine. Muhtemelen yüreği güzel Burcu da ne yazık ki bu tip sorunlara karşı pes etti. Ama biliyorum ki arkasında onu iyi anan arkadaşlar seçtiği ailesini bıraktı. ilerde anılacak ve unutulmayacak nadir iyi insanlardan birini uğurladığımıza ne kadar üzülürsem üzüleyim onu unutmayarak yaşatmak istiyorum. Rahat uyu Burcu…”

“Işıklar içinde uyu… umarım orda buluşuruz senle”  (Gökçe)

“Burcu’ya VEDA;

Açıklamayı yazarken bile bir kötü oldum, birine veda etmek heleki aynı şeyleri yaşadığın birine veda etmek çok acıtıyormuş insanın kalbini. Öğlen vakti aldım haberi ve sanki bir şeylerimin eksildiğini hissettim çok yakından tanımıyordum ama sonuçta hikayemiz aynıydı, aynı savaşı verdiğim birini kaybetmek sanki biraz ümidimi kırdı gibi. Her şey daha farklı olabilirdi homofobi diye birşey olmasaydı, dünyada ölümü o kadar çok hak eden insan varken bizim Burcu’muzun ölüm haberi epey yıktı beni oysa ki sadece hak ettigimiz seyler icin savaşıyorduk fazlasına değil. Hak ettiğimiz şey için savaşmamızın sonucu bu kadar ağır olmamalıydı. Ben de üzülüyorum umudum yokken insanların ümidi olmaya çalışıyorum motive etmeye çalışıyorum hani insan kendisinin yapamadıklarını başkasına yaptırmak istermiş ya benimkide öyle işte. Çok erken oldu ölümü biraz kırgınım ona fazlasıyla da üzgün. Bir şeyler yapabilirdik yapılabilirdi yeniden hayata kazandirilabilirdi. Olmadı biz başaramadık bu dünyaya sığdıramadılar onu. Umarım öteki dünyada yeri çok güzel olur..

Başımız sağolsun”  (Bulut)

“Burcu ile hiçbir zaman yüz yüze gelme fırsatı bulamadım tanımayı çok isterdim. Ama sosyal medyada konuşuyorduk. 

İntihardan bir ay önce gecenin körü ona mesaj atmış rahatsız etmiştim. Bebj anlayacağını düşündüm ve içimi dökmüştüm. O günkü konuşmamızi hiç unutmuyorum, unutmayacağım. Burcu resmini paylaşmayı sevmezdi. Sesini de hiç duymadım. O yüzden Burcu benim için çok güzel yazılmış bir kitap gibiydi onu sadece sözcükleriyle ve öyküsü ile tanıdım. Seni belki duymadım belki görmedim ama iyi ki tanıdım Burcu.” (Cemil) 

“Cok genc, cok guzel, sonsuz potansiyeli olan bir insan cok fazla aci içindeydi. Ah canim kizim, canim arkadasim… Keske acilarini ben çekseydim. Keşke mutlu olabileceğin bir dunyayi sana verebilecek gucum olsaydi. Kendine dusman olmak bir insanin basina gelebilecek en talihsiz olay. Baskalarinin sevgisi tek basina sizi kurtarmaya yetmiyor. Kendinizi sevmeyi ogrenmek zorundasiniz. Burcuyu gittigi yerde trans ablalarinin onu koruduguna, yol gösterdiğine inanmak istiyorum. Biliyorum, bir gun tekrar görüşeceğiz. Ruhun huzur bulsun guzel yuzlum, hassas kalplim.” ( Zeynep)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com.

Yukarı ↑

Web sitenizi WordPress.com' da kurun
Başla
%d blogcu bunu beğendi: